Praktyka duchowa „Skrucha i Przebaczenie”

 

Podczas wykonywania Praktyki duchowej „Skrucha i Przebaczenie” prosimy, dostajemy i udzielamy Przebaczenia oraz wyrażamy Wdzięczność i Boską Miłość. Ta Praktyka duchowa polega na wykonaniu dwóch samodzielnych Praktyk duchowych – jedna po drugiej, które mogą być wykonywane też oddzielnie.

Najpierw wykonuje się Praktykę duchową „12 ukłonów”, poprzez którą prosimy o przebaczenie z Góry – od Ojca Niebiańskiego – i kierujemy swoją Wdzięczność i Boską Miłość do Wyższych sfer, do Ojca.

Potem wykonuje się Praktykę duchową „Przebaczenie z bliźnim”.*

Praktykę duchową „12 ukłonów” przekazał mi Pan Sanat Kumara pod koniec 2011 roku. Jej sedno polega na tym, by każdy, kto ją wykonuje, odczuł głęboko w sobie uczucie Skruchy, Wdzięczności i Boskiej Miłości, a następnie przesłał je do Ojca.

Jakościowe wykonanie tej Praktyki duchowej pomaga w szybszym i łatwiejszym przepracowaniu ujemnych nagrań karmicznych. Każdy może codziennie samodzielnie wykonywać Praktykę duchową „12 ukłonów”, by pomóc sobie być Zdrowym na Duchu, Duszy i ciele.

Te 12 ukłonów odpowiada siedmiu podstawowym i pięciu tajemnym promieniom. Podczas każdego z tych ukłonów człowiek kaja się za to, co grzeszył we wszystkich czasach na danym promieniu i prosi, by dano mu wybaczenie z Góry, aby została przekształcona ujemna karma, która powoduje zablokowanie danej czakry. Tam, gdzie człowiek zgrzeszył i ma skażenie Boskiej Energii i nagromadzenie ujemnej karmy, jest dokonywane jej przekształcanie w Światło.

Najważniejsze, aby człowiek, wykonując Praktykę, poczuł moc swojej skruchy, aby była ona wyrażona całą jego duszą i sercem, żeby pokajał się za swoje błędy z przeszłości i wszystkie swoje myśli i uczucia ukierunkował na to, co robi w danej chwili.

 

Praktyka duchowa dwunastu ukłonów

Pan Sanat Kumara

Koniec roku 2011

1. Stańcie zwróceni twarzą na wschód.

2. Zróbcie bardzo powolny i niski ukłon i przy tym mówcie na głos lub w myśli:

„Kajam się, Panie, wybacz wszystko, co zgrzeszono we wszystkich czasach!”.

Tu najważniejsze jest, aby z całego serca i duszy odczuwać uczucie pokajania podczas ukłonu i uświadamiać sobie, że prosicie o przebaczenie z Góry za wszystkie swoje grzechy, jakie by nie były, z tego i ze wszystkich swoich wcześniejszych wcieleń, a także prosicie o wybaczenie za wszystkie grzechy, które zobowiązaliście się odpracować w tym swoim wcieleniu – za ród, za swój naród, za ludzki rodzaj.

3. Potem powoli zaczynacie się prostować, wymawiając jednocześnie na głos lub w myśli:

„Dziękuję Tobie Panie, za Twoją nieskończoną Łaskę dla mnie, ... ... (imiona), dla całej planety Ziemia i Żywego Życia na niej!”.

Kiedy wymawiacie to, uczucie głębokiej Wdzięczności powinno wypływać z głębi waszego serca. A kiedy wymawiacie ostatnie słowa zdania „...i Żywego Życia na niej”, kręgosłup powinien być wyprostowany jak struna, aby energia swobodnie mogła przepływać po całej osi ciała.

4. Na koniec, stojąc z prostym kręgosłupem powoli podnosicie przez boki wyprostowane ręce, wymawiając:

„Kocham Cię, miły Ojcze Niebiański!”

Połączcie koniuszki palców nad głową, promieniując całą swoją Boską Miłością do Ojca Niebiańskiego! W tej pozycji możecie pozostać dłużej, ile zechcecie. Poczujecie, jak Boska Energia płynie i schodzi wzdłuż całej osi ciała. Wtedy nastąpi przekształcanie ujemnych nagromadzeń w was i poczujecie, jak się relaksujecie, uspakajacie, zaczniecie ziewać, odczujecie lekkość.

To jest opis jednego ukłonu. W ten sam sposób wykonuje się wszystkie 12 ukłonów.

Jeszcze raz chcę podkreślić, że aby ta Praktyka duchowa była skuteczna i korzystna dla tego, kto ją wykonuje, jest wyjątkowo ważne, aby przez cały czas, wykonując ją, utrzymywać myśli skupione na Ojcu Niebiańskim i promieniować do Niego w sposób konsekwentny uczuciem Skruchy, Wdzięczności i Boskiej Miłości. Pokajajcie się zarówno za to, co pamiętacie, że zgrzeszyliście, jak i za wszystko, co zrobiliście, kiedykolwiek, w tym albo w którymkolwiek z wcześniejszych swoich wcieleń. Pokajajcie się i za grzechy wszystkich innych ludzi, których karmy przyjęliście do odpracowania i proście o wybaczenie z Góry – dla was i dla nich.

 

Kiedy jest obecnych dwie lub więcej osób, najlepiej wykonywać obie Praktyki duchowe – „Dwanaście ukłonów” i „Przebaczenie z bliźnim”. To Wielka Łaska Niebios, że podczas prośby o przebaczenie pomiędzy nami przekształcana jest ujemna karma w tak wielkiej ilości, w całkiem innym, Boskim porządku. Dlatego z Góry zaleca się Praktykę duchową "Przebaczenie z bliźnim" wykonywać, kiedy ludzie są razem, lecz samodzielnie, nawet jeżeli wcześniej nie zrobiono Praktyki duchowej „12 ukłonów” poprzez utrudniające warunki zewnętrzne.

Kiedy Praktyka duchowa „Przebaczenie z bliźnim” zostanie zrobiona przez obie osoby z całego serca i całkowicie, wtedy odbywa się bardzo mocne oczyszczanie karmy na wszystkich poziomach: między tymi dwoma osobiście, którzy proszą o wybaczenie; między rodami, w których wcielili się teraz; między rodami, do których przychodzili w poprzednich wcieleniach, pomiędzy miejscowościami, w których mieszkali; między narodami, religiami i państwami; między ewolucjami, których są przedstawicielami.

Właśnie z powodu karmicznego oczyszczenia na wszystkich możliwych poziomach mówimy: „Wybacz mi wszystko, co zgrzeszyłem(łam)!”, ponieważ ma się na myśli znacznie więcej niż tylko błędy wobec człowieka naprzeciwko. Przecież jest on nosicielem karmy wszystkich rodów, w których się rodził, karmy wszystkich narodów, do jakich należał, karmy wszystkich religii, które wyznawał, ujemnej karmy, która dalej tkwi w jego ciałach subtelnych i podlega odpracowaniu. On jest nosicielem tej karmy i kiedy poprosi o przebaczenie i udziela go – karma się przekształca.

Ci dwaj, którzy proszą o przebaczenie i przebaczają sobie nawzajem, w poprzednich swoich wcieleniach mogli na przykład być wrogami na polu bitwy miedzy dwoma walczącymi narodami lub rodami, albo różnymi religiami, a może byli krewnymi wrogów, którzy osądzali i przez to gromadzili karmę. Możliwe, że jeden walczył przeciwko narodowi drugiego, mimo że sam nie brał udziału w akcjach wojennych i osobiście nawet się nie spotkali… Może nawet któryś z nich był żoną wojownika, który został zabity lub okaleczony itd.… Bez względu na to, jakie były okoliczności życiowe, to na poziomie rodu, narodu lub wyznania mają pomiędzy sobą karmę z powodu braku wzajemnej akceptacji tego, jacy oni byli. Jeśli brakowało Pokoju i tolerancji, to tworzyło to ujemną karmę i ona może powstawać na różnych poziomach. Teraz daje się nam z Góry narzędzie do oczyszczenia całej tej ujemnej karmy.

Wszystko powiedziane wyżej ma moc i działa tylko wtedy, kiedy ta nowa Praktyka duchowa jest wykonywana z całego serca i duszy, kiedy wykonywana jest z pełnym uczuciem pokajania się, na jakie nas stać. Kiedy kierujemy całą swoją Wdzięczność, jaką możemy odczuć do człowieka naprzeciw, który zgodził się pomóc nam wzajemnie przekształcić ujemną karmę i kiedy skierujemy do niego całą swoją Boską Miłość.

A przedtem poprzez 12 ukłonów przesyłaliśmy swoją Skruchę, Wdzięczność i Boską Miłość, na jaką tylko mogliśmy się zdobyć, do Ojca Niebiańskiego.

I kiedy najpierw skierujemy tę skruchę do Ojca, a następnie zrobimy przebaczenie pomiędzy sobą i udzielimy sobie przebaczenia, to już uruchamia wspólne potężne karmiczne oczyszczanie. Rozpoczyna się przekształcanie ujemnej karmy całkiem innego rzędu, transformacja zaczyna przebiegać w całkiem inny sposób, tak jak powiedział nam Obecność Jedynego we Wskazówce z 21 grudnia 2012 r.**

Jestem bardzo szczęśliwa teraz, że otrzymaliśmy tą nową Boską Łaskę, którą zaczęliśmy stosować. Cieszę się, że mogę podzielić się nią z wami wszystkimi, drodzy przyjaciele! Życzę wam skutecznie stosować tę Praktykę duchową, abyście również przebywali w Radości i coraz bardziej wyzwalali się z ujemnej karmy i ze wszystkiego iluzorycznego, co obciąża was i jest przeszkodą na Drodze do Domu. I niech wszystko będzie według Twojej Świętej Woli, Panie!

AMEN   TAKA DA BYDE   OM

 

Praktyka duchowa „Przebaczenie z bliźnim”

Pan Sziwa

16 grudnia 2012 r.

Wybacz mi, ... ... (imiona), wszystko, co zgrzeszyłem(łam)!

Bez znaczenia gdzie, kiedy, w jaki sposób zgrzeszono.

W miejscu kropek wymawiane są wszystkie pełne imiona osoby, którą prosimy o przebaczenie.

Dziękuję Ci, ... ... (imiona), za pomoc!

Dziękujemy za pomoc w przekształceniu karmy, gdy przebaczenie, o które poproszono, zostało udzielone z całego serca.

Kocham Cię, ... ... (imiona),
i moja Boska Miłość,
Boska Obojętność
i stan równości, radości i spokoju
rośnie we mnie z każdym dniem!

 

Odpowiedź:

Wybaczam Ci, ... ... (imiona), z całego serca i duszy!

Dziękuję Ci, ... ... (imiona)!

Ten, kto udziela przebaczenia, dziękuje człowiekowi naprzeciw za to, że poprosił o przebaczenie i dzięki temu stworzył możliwość, aby zostało one udzielone i w ten sposób obaj oczyścili się z ujemnej karmy.

Kocham Cię, ........(imiona),
i moja Boska Miłość,
Boska Obojętność
i stan równości, radości i spokoju
rośnie we mnie z każdym dniem!

 

Następnie pozdrawiają się „Namaste” lub lekkim ukłonem i wymówieniem z całego serca „Dziękuję!” – wg wyboru. ***

 

Następnie ten, kto udzielił przebaczenia, prosi o przebaczenie osobę naprzeciw i potem podchodzi do następnego człowieka.

 

Wyjaśnienie Rosicy Aweły
31 grudnia 2016 r.

Obecność Jedynego Ojca dla zmiany w trzeciej części praktyki Przebaczenia wyjaśnił co następuje:

„Deklaracja-oświadczenie, którą każdy z obojga proszących o wybaczenie i wybaczających wypowiada przed sobą, dotyczy jego własnego stanu i Boskich cech (jakości), jest to ważne, ponieważ pozwala wypracować je i korzystać z nich – Boskich jakości Boskiej Miłości i Boskiej równości i stanu równości, radości i spokoju, które chronią wypowiadającego od stwarzania nowej ujemnej karmy w przyszłości.”

Kiedy człowiek wypracowuje Boską cechę Boskiej Obojętnośći, jemu jest bez różnicy, czy coś jest określone w zewnętrznej ludzkiej świadomości jako dobro czy zło, radosna czy smutna wiadomość, zdarzenie, postępek itd. i on jest w stanie zaakceptować wszystko, co się z nim dzieje, z jego bliskimi, dokoła niego bez dopuszczenia do zmiany w jego zewnętrznej świadomości jego stanu równości, cichej wewnętrznej radości i spokoju.

Kiedy człowiek jest równy, on pozostaje bez osądzania i bez aprobaty, bez brania czyjejkolwiek strony i bez naruszenia równowagi, harmonii i balansu. Więcej, patrz w części „Praca w Duchowości” - wiersz 35.

 

* Zobacz niżej w uzupełnieniu „Wyjaśnienie Rosicy Aweły”.

** Zobacz niżej w uzupełnieniu „Wskazówka Obecności Jedynego z 21 grudnia 2012 r.”.

*** „Namaste” (z sanskrytu) jest powszechnie używanym pozdrowieniem w Indiach i Nepalu.

Kiedy wymawia się je, to zazwyczaj towarzyszy temu lekki ukłon ze złączonymi dłońmi na wysokości klatki piersiowej. Ten gest nazywany jest anjali-mudra i można wykonywać go bez ustnego pozdrowienia.

To pozdrowienie stosowane jest przy spotkaniu i rozstaniu i jest wyrażeniem głębokiego szacunku.

W szerokim znaczeniu „namaste” oznacza „Boskie we mnie pozdrawia i jednoczy się z Boskim w tobie”. Inna interpretacja znaczenia to: „Wyrażam szacunek Duchowi w tobie, który jest i we mnie”, „Twoja Dusza i moja Dusza to jedno”, „Pozdrawiam tę część ciebie, w której żyje cały wszechświat, tę część w tobie, w której jest Boska Miłość, Prawość i Pokój. Kiedy ty i ja jesteśmy w tym miejscu, jesteśmy jednym”.

 

 

Uzupełnienie

 

 

Uzupełnienie Rosicy Aweły

 

23 grudnia 2012 r.

 

16 grudnia 2012 r. w odpowiedzi na moje pytanie „W jaki najlepszy sposób przygotować się do dni przesilenia zimowego, a w szczególności do 21 grudnia 2012 r.?” Pan Sziwa udzielił swojej Wskazówki, którą opublikowaliśmy na stronie. Oprócz tego wskazał nam, wszystkim zebranym w tych dniach, że mamy zrobić coś jeszcze, coś całkiem nowego – Praktykę duchową, którą nazwał “Przebaczenie z bliźnim". Każdy z nas wieczorem przed snem miał poprosić i otrzymać przebaczenie od każdej obecnej osoby, a następnie miał udzielić tej osobie przebaczenia na jej prośbę. Mieliśmy to wykonać po tym, jak każdy z nas sam wykonał 12 ukłonów* i pokajał się i poprosił w pierwszej kolejności o przebaczenie naszego Ojca Niebiańskiego za wszystko, co zgrzeszono – swoje grzechy i wszystkich Żywych istot ludzkich uczynione we wszystkich czasach dotychczas.

Przystąpiliśmy do wypełnienia tej praktyki, ale ciągle coś nam przeszkadzało zrobić ją tak, aby praktyka udała się wszystkim obecnym – każdemu z każdym, i w przeddzień 21 grudnia udało się nam – wszyscy przebywaliśmy całkowicie w Radości, pełni Wdzięczności i Boskiej Miłości. Zastosowanie tej Praktyki spowodowało, że czuliśmy się szczęśliwi i uświadomiliśmy sobie, że wydarza się coś bardzo ważnego.

A rano 21 grudnia 2012 r. Obecność Jedynego udzielił następującej Wskazówki odnośnie stosowania przez nas Praktyki duchownej „Przebaczenie z bliźnim”.

 

Wskazówka

Obecność Jedynego

21 grudnia 2012 r.

Obecność JedynegoJAM JEST Obecność Jedynego.

JAM JEST przyszedłem udzielić następującej Wskazówki. Wam wszystkim bardzo dobrze wyszło Pokajanie, prośba i udzielanie Przebaczenia, okazanie Wdzięczności i Boskiej Miłości. Zasialiście coś bardzo dobrego. Jest to nowy etap w relacjach między ludźmi na poziomie ludzkości i wam wszystkim daje się szansę – całemu ludzkiemu rodowi – żeby kontynuować to!

Praktyka duchowa "Przebaczenie z bliźnim" stanowi zjednoczoną całością z „Praktyką duchową 12 ukłonów", podczas której posyłacie swoje pokajanie Bogu, swojemu Ojcu Niebiańskiemu Panu Alfa i Mnie – Obecności Jedynego Ojca. Obie praktyki razem stanowią najpotężniejszą praktykę duchową którą dano waszej cywilizacji do tej pory.

Praktyka duchowa "Pokuta i przebaczenie" zdolna jest przekształcić ujemną karmę człowieka wobec Boga, ujemną karmę pomiędzy dwiema duszami i ujemną karmę pomiędzy rodami, między religiami, między narodami, między państwami, do których oni przyszli i w których wcielali się do tego czasu i których karmy są nosicielami.

Właśnie dlatego tę Praktykę duchową należy przetłumaczyć jak najszybciej na wszystkie języki w całości i w tej formie, w jakiej została wam udzielona teraz, i JAM JEST Błogosławię was kontynuować ją i rozprzestrzeniać!

To, co osiągnęliście, róbcie razem każdego wieczora. Korzystne jest, aby tę Praktykę duchową wypełniano we wszystkich rodzajach grup duchowych, w których zbierają się ludzie, i bez znaczenia jest, jakie praktyki stosują i do jakich religii i narodowości należą. Tę Praktykę duchową trzeba wykonywać również pomiędzy członkami rodzin i rodów, ludźmi, którzy mieszkają pod jednym dachem, ludźmi pracującymi razem – cokolwiek robią w ciągu dnia – na koniec należy pokajać się i poprosić o przebaczenie i wybaczyć sobie nawzajem i podzielić się Wdzięcznością za to, że poprosili siebie nawzajem i udzielili sobie przebaczenia i stali się Jednością dzięki wzajemnej Boskiej Miłości.

Kiedy jesteście w stanie szczerze pokajać się i przebaczyć, wtedy i wasz Ojciec Niebiański wybacza wam w znacznie większym stopniu i jest wam odmierzane inna miarą.

Dlatego JAM JEST Błogosławię was teraz, dokładnie w czasie Przesilenia Zimowego, abyście w nadchodzących czasach żyli w Pokoju i Boskiej Miłości między sobą i wobec Ojca, abyście prosili o przebaczenie Siły Światła i przebaczali sobie nawzajem wszystko, o czym wiecie i nie wiecie.

JAM JEST Obecność Jedynego

OM

 

© Rosica Aweła

ściągnij

do Praca w duchowości


ZJEDNOCZENIE
www.edinenie-vsemirno.net