Początek każdej pracy w duchowości

Każda praca w duchowości może być bardzo korzystna kiedy wykonywana jest prawidłowo. Siła pracy w duchowości przemnaża się kiedy człowiek uprzednio się przygotuje jak powie:

W imię Ojca–Matki, Syna i Ducha Świętego

W imię Nowego Porządku Szóstego Świata,

W imię Boskich

Światła,

Mądrości, Siły i Miłości,

Radości, Pokoju i Harmonii,

Ja..........(imię) przystępuję do pracy w duchowości* i przywołuję*

moją Wyższą Część,

mojego Ojca Niebiańskiego Pana Alfę i

Obecność Jedynego Pana Boga Twórcę i Stworzyciela Niebios

jeśli taka jest wasza Wola,

blue-dotpomagajcie mi w czasie mojego Służenia tu i teras,

żeby ono było wsparciem Żywego Życia,

blue-doti włączcie się do mojego Służenia,

aby było dobroowocne s Pańskiego punktu widzenia

i przemnożyły się jego dobre owoce

blue-doti wymagam, szczerze chcę proszę pomagajcie mi,

kiedy potrzebuję pomocy,

nawet wtedy, gdy pominę poprosić was o pomoc!

I aby wszystko było według Twojej Świętej Woli, Panie!

AMEN   TAKA DA BYDE   OM

Dziękuję Ci, Boże mój, że mi pomagasz!

Dziękuję Ci, panie Alfa, że mi pomagasz!

Dziękuję Ci, miły Tatko Jedny, że mi pomagasz!

Dziękuję! Dziękuję! Dziękuję!

Miłuję Was s całym sercem i duszą, s całą moją Boską Miłością!

(Pokłon)**

 

linia

* Służenie, Duchową praktykę, Pracę w duchowości - kto co chce może powiedzieć, a także i konkretnie może się wypowiedzieć, np. „przystępuję do Pierwszego porannego Służenia”, przystępuję do Duchowej praktyki „Pomoc i wsparcie dla naszej planety”, „przystępuję do czytania Przesłania od ...”, itd

** patrz objaśnienie słowa „(pokłon)”, w „Objaśnienia niektórych słów i wyrażeń”, w części Praca w Duchowości.

Kiedy na końcu którejkolwiek praktyki Duchowej jest wstawione w nawiasach słowo „pokłon”, na koniec tekstu, dobrze byłoby żeby człowiek, jeśli chce, pokłonił się s całego serca i duszy.

Kiedy człowiek pokłania się, jakiejś Istocie Światła kieruje się do niej, w myśli lub na głos, słowami: „Dziękuję Ci, Miły Tatko Jedyny!”, lub „Dziękuję Ci, Umiłowany Heliosie”, „Dziękuję ci, Święty Archaniele Michale!”, itd, a przy wyprostowywaniu się, słowami: „Miłuję Cię, ....(imię Wyższej Istoty Światła)”.

Pokłon można wykonywać w pozycji wyprostowanej, na siedząco lub na leżąco według okoliczności w danym momencie.

Najlepiej kiedy człowiek jest sdrowy, aby był na stojąco, kiedy się pokłania i jego pokłon jest możliwie najbardziej głęboki. Jeśli człowiek jest chory, wtedy dopuszczalne jest pokłanianie się na leżąco i tylko lekko pochyla głowę. Kiedy człowiek wykonuje jakąś pracę na siedząco i poczuje, że dobrze jest podziękować Panu, że mu ją daje i go chroni, dopóki ją wykonuje i brak możliwości aby wstać, wtedy i na siedząco może się pokłonić do przodu. Najważniejsze jest wewnętrzne odczucie Wdzięczności a najbardziej Boskiej Miłości, którą człowiek skierowuje do Wyższej Istoty Światła, kiedy jej się pokłania.